Park Chan-wook'un ilk İngilizce filmi olan Stoker (2013), izleyiciyi psikolojik gerilimin ve bastırılmış arzuların derinliklerine sürüklüyor. Babasının ani ölümüyle sarsılan 18 yaşındaki Hindistan Stoker'ın (Mia Wasikowska) hayatı, daha önce varlığından haberdar olmadığı karizmatik amcası Charlie'nin (Matthew Goode) ortaya çıkmasıyla altüst olur. Annesi Evelyn (Nicole Kidman) ile zaten gergin olan ilişkisi, bu gizemli adamın evlerine yerleşmesiyle daha da karmaşık bir hal alır.

Film, görsel bir şölene dönüşen sinematografisi ve titizlikle kurgulanmış sahneleriyle dikkat çekiyor. Mia Wasikowska'nın içe dönük, keskin gözlemci ve giderek dönüşen Hindistan portresi, Matthew Goode'nin çekici ama tekinsiz Charlie'si ile mükemmel bir tezat oluşturuyor. Nicole Kidman ise umutsuz ve dengesiz anne Evelyn rolünde unutulmaz bir performans sergiliyor.

Stoker, basit bir gerilim filminden çok daha fazlası; ergenliğin keşfi, yas süreci, aile içindeki gizli dinamikler ve kalıtımla gelen karanlık miras üzerine derinlemesine düşündüren bir yapım. Hitchcockvari gerilim unsurlarını kendine özgü estetik anlayışıyla harmanlayan Park Chan-wook, izleyiciyi karakterlerin psikolojik labirentlerinde kaybolmaya davet ediyor. Clint Mansell'in etkileyici müzikleri ise filmin atmosferini tamamlayan önemli bir unsur.

Sıradışı hikayesi, çarpıcı görselleri ve güçlü oyunculuk performanslarıyla Stoker, psikolojik gerilim severlerin kaçırmaması gereken bir başyapıt. Film, son sahnelerine kadar merakı canlı tutmayı başarırken, izleyicide uzun süre silinmeyecek sorular bırakıyor.