Woody Allen'ın hem yönetmenliğini hem de başrolünü üstlendiği 1979 yapımı Manhattan, New York'un büyüleyici siyah-beyaz görüntüleri eşliğinde modern ilişkilerin karmaşasını anlatıyor. Film, boşanmış bir televizyon yazarı olan Isaac Davis'in (Woody Allen) hayatına odaklanır. Isaac, genç bir kız olan Tracy (Mariel Hemingway) ile çıkmaktadır, ancak en yakın arkadaşı Yale'nin (Michael Murphy) metresi Mary (Diane Keaton) ile tanıştığında duyguları altüst olur. Bu karşılaşma, Isaac'in hayatında beklenmedik bir dönüm noktası yaratır ve seçimlerinin sonuçlarıyla yüzleşmesine neden olur.

Woody Allen'ın senaryosu, aşk, sanat, entelektüellik ve modern hayatın ikilemleri üzerine keskin gözlemlerle doludur. Diane Keaton'un performansı güçlü ve karizmatikken, Mariel Hemingway'in canlandırdığı Tracy karakteri saflık ve bilgelik arasında gidip gelerek filmin duygusal çekirdeğini oluşturur. Gordon Willis'in siyah-beyaz sinematografisi, New York şehrini adeta bir karaktere dönüştürürken, George Gershwin'in müzikleri filmin romantik ve nostaljik atmosferini tamamlar.

Manhattan, sadece bir romantik komedi değil, aynı zamanda yetişkinlik, sorumluluk ve insan ilişkilerinin incelikleri üzerine derinlemesine düşünen bir filmdir. Woody Allen'ın kendine özgü mizahi dili ve karakter gelişimine verdiği önem, izleyiciyi kah güldürürken kah düşündürür. Görsel olarak büyüleyici, oyunculukları üst düzey ve hikayesi evrensel temalara dokunan bu film, sinema tarihinin unutulmaz klasiklerinden biridir. İzleyicilere hem keyifli bir seyir deneyimi hem de üzerine uzun uzadıya konuşulacak konular sunar.